Eerste Paasdag is voorbij. Maar de opstandingskracht in ons blijft. Dat maakt ons geen foutloze supermensen. Paulus zegt dat het duidelijk moet zijn dat die kracht van God komt. Wij zelf blijven ‘aarden vaten’.

Maar die kracht hoort dus wel zichtbaar te worden! Wij mogen getuige zijn van bizarre kracht in ons leven, waardoor niets volgens de maatstaven van de wereld verloopt. Gaan we voor!

Eén reden waardoor die kracht er niet uit komt is veroordeling. Een andere is eigen wijsheid.

Als de Geest van Jezus in je komt wonen, begint er nieuw leven in plaats van je oude leven. Genade aanhangers zijn daar soms naïef in: "Ik bepaal zelf wel, wat goed is" (lees: voelt). Alles was toch genade? Sommigen proberen zo oude levenswijzen met genade gezegend te krijgen. Dat werkt niet! Bij je nieuwe leven past het oude zoals liegen, overdrijven, stelen, erop los leven, te veel…vul maar in, niet als gewoonte.

Natuurlijk ben je vergeven! Maar de oude levensstijl was zondig, ofwel miste Gods doel. Paulus legt daarover uit:

Romeinen 6:21 Wat hebt u daarmee geoogst? Dingen waarvoor u zich nu schaamt, want ze leiden tot de dood.

Als jij die dingen accepteert of in je hart goed praat, geef je dus ruimte aan de dood. Dood is de tegenhanger van ons (nieuwe) leven! Jezus moest juist díe dood doorbreken met opstandingskracht. Om onszelf niet alsnog in de voet te schieten, moedigt Paulus aan niet zelf te bepalen wat goed voor ons is:

1 Corinthiërs 6:19  ...weet u niet dat u niet van uzelf bent?

Is dát nu genade?! Juist! Als we God(s woord) laten bepalen wat gezond voor ons is, leidt dat tot leven! Niemand verwacht foutloosheid. Daar is de genade voor. Val daarom vooral niet terug in veroordeling. Maar als je genade voor je eigenwijze karretje spant, kun je weinig RESSURECTION POWER ervaren.

Tot morgen!