"Ik ben moe", zei Cody gisteren na een dag vol huishoudelijke bezigheden. Steeds de trap op en neer met volle wasmand. Opruimen, veel bukken. Ze was weer met haar neus op het feit gedrukt dat ze 2 (soms 3 ;-) kinderen in huis heeft.

"Goeie sportschool", zei papa waar de meiden bij waren. "En gratis", zei Amber. Voordat Cody het doorhad vonden wij redenen voor haar om ons dankbaar te zijn. Dankzij ons blijft ze in vorm. Sterker nog, ze kon ons eigenlijk best betalen, want dat moet je in de sportschool ook.

De wereld op z’n kop natuurlijk. Wie moet wie nu dankbaar zijn?

Toch staat bij God de wereld op z’n kop. Hij heeft Zijn zoon gegeven en die heeft alles opgeruimd, alles gedragen. Allemaal voor ons. Om het resultaat met ons te delen.

Vandaag vieren we Zijn opstanding. Dat is het eerste wat Hij met ons deelt als we in Hem gaan geloven: We krijgen de Geest die Hem uit de dood opwekte. Die wekt ons dus ook tot leven! De allereerste keer dat dit bij heidenen gebeurde, staat zo beschreven:

Handelingen 10:44 Terwijl Petrus deze woorden nog sprak, viel de Heilige Geest op allen die het Woord hoorden.

Jezus gebruikt precies dezelfde woorden als Hij beschrijft hoe de vader de verloren zoon om de nek viel. Dat is de wereld op z’n kop! De zoon had blij moeten zijn, dat hij nog thuis mócht komen. Hij had eerder moeten rennen, toch?

Mensen die dat niet verdiend hebben, worden om de nek gevallen van blijdschap, door Degene die dat zelf verdiend zou hebben. God is dankbaar dat jij je hebt laten redden. Hij is onbegrijpelijk goed!

Nog één tip: Het is niet normaal, dus wees zelf ook dankbaar en blij! :-)

Tot morgen!