everday.jpg

Het blijft bijzonder en super bemoedigend dat opnieuw 3,5 miljoen Nederlanders naar de Passion willen kijken. Daar wil ik bewust even bij stilstaan op stille zaterdag.

Dat verhaal blijkt keer op keer heel aantrekkelijk. Logische conclusie: Als de Persoon Jezus, Zijn interactie met mensen en Zijn volbrachte werk werkelijk centraal staat in de kerk, dan is de kerk een aantrekkelijke plek.

We kunnen aansluitend discussie voeren: Wat is centraal staan? En hoe doe je dat? Maar als we een plan moeten maken hoe we Hem centraal moeten krijgen of houden, dan zitten we er eigenlijk alweer naast.

Hij moet niet alleen in de prediking centraal staan en in de muziek. Niet alleen in keuzes over aankleding of gebouw of in andere financiële keuzes. Jezus moet niet alleen centraal staan in bestuursvergaderingen. Dat is allemaal nog ‘buitenkant’.

Jezus komt en blijft ‘vanzelf’ overal centraal, als gelovigen werkelijk Zijn passie kennen. Het begint in ons hart. De Passie van Jezus Zelf, Zijn volbrachte werk voor ons én anderen. Dat bekend en zichtbaar maken.

Er zit één stap tussen om daar te komen. Als je woorden zoekt bij de Passie van Jezus, dan kom je uit bij liefde en genade. Het zou de onderlinge liefde zijn, waardoor men zou herkennen dat…

Zijn wij in de kerk vol liefde en vergeving naar elkaar? Dus indien nodig: Ik ga die ander eerst van harte vergeven. Of als me iets niet bevalt aan broer, zus, leider, etc. denk ik als eerste: Wat gaaf, Jezus houdt van hem of haar. Dát is namelijk de Passie van Jezus. :-)

Je gunt de ander eerst en bovenal alle liefde en genade die God voor hem of haar heeft….

Heerlijk om daarin te groeien, toch?

Tot morgen!