Op witte donderdag, de dag voor goede vrijdag, denken veel kerken aan het laatste avondmaal van Jezus en Zijn discipelen. Natuurlijk het laatste in de zin van de laatste keer voor zijn lijden, sterven en opstanding.

Het was op deze dag, dat Jezus zei:

"Ik heb er geweldig naar verlangd dit Paasmaal met jullie te  eten. Nog even en dan breekt voor Mij een tijd van groot lijden aan." (Lukas 22:15)

Andere vertalingen zeggen ‘vurig begeerd’ en ‘hevig verlangen’. Waarom lag er rond die maaltijd zoveel passie in de woorden van de Heer?

Ik denk, omdat die maaltijd precies weerspiegelt, wat Zijn lijden op zou gaan leveren. Wij zitten bij een grote inspanning wel eens met de vraag: "Waar doe je het allemaal voor?"Jezus niet. Jezus ging lijden en Hij wist precies waarvoor. 

Toen Hij de beker nam, zei Hij bijvoorbeeld: "Dit is het bloed van het nieuwe verbond." Zijn bloed, wat vergoten zou worden, zou de weg naar een nieuw leven openen. Voor ons. Een rode loper van bloed, terug de hemel in. Er zou weer vrede komen tussen ons en God de Vader.

De eerste keer dat Hij de groep weer bij elkaar heeft –behalve Judas- na Zijn opstanding, zijn dat ook Zijn eerste woorden: “Vrede zij jullie!” De scheiding is weg! Wat zal Hij dat met een blij hart en een brede lach op Zijn gezicht hebben gezegd.       

Het zit ook in de allereerste uitzending van pastor Joseph Prince op de Nederlandse tv. “Laat niemand je wijsmaken dat de vrede tussen jou en God geroofd kan worden.”

Als ik vandaag opnieuw bedenk, hoe Jezus dáár naar heeft verlangd, krijg ik kippenvel!

Tot morgen!