Ik heb in onze achtertuin de boom gesnoeid. Te kort volgens Cody. Terwijl ik bezig was, wist ik dat ze dat ging zeggen. Sommige dingen wéét je gewoon. Dus was ik blij dat ze niet thuis was. Onze ladder was sowieso niet langer en ik heb gewoon gesnoeid tot waar ik erbij kon. Ik denk dat je het in kapperstermen kunt vergelijken met tondeuse standje 2. :-) 

We zijn nu in spannende afwachting van de natuur. Volgens Cody heb ik de boom om zeep geholpen. Maar ik houd me vast aan wat Jezus zei in Johannes 15: Elke rank die vrucht draagt snoeit Hij, zodat die meer vrucht draagt.

Ik probeer Cody te overtuigen, dat als dit in real life gebeurt, het eerst ook niet leuk is. Eindelijk was er iets tastbaars gegroeid (mooie takken), eindelijk even genieten van resultaat (schaduw). En dan... knip knip knip, alles weg. Maar niet getreurd! Want daarna kan het nog veeeeel beter worden.

Cody is niet onder de indruk. De mooie geestelijke verhalen van een voorganger kunnen het zicht op een kale boom niet opleuken. Totdat de natuur of de Heer mij te hulp is geschoten kan ik beter zwijgen. Aanmoedigingen zoals ‘eerst geloven, dan zien’, maken het alleen maar erger. Grapjes dat Eva in ongeloof viel door een boom in volle bloei, gaan het niet doen. Dat wéét je gewoon. ;-)

Voor er wonderbare bladvermenigvuldiging heeft plaatsgevonden ben ik de tuinwolf in schaapskleren. Gelukkig vertrekken we vandaag richting Zwitserland, voor Grace Alliance.  

Ik wens jullie én onze tuin ook een hele vruchtbare week! :-)

Tot morgen!