"Papa, jij bent echt de áaallerliefste." Heel af en toe als onze meiden niet blij zijn met hun moeder, dan laten ze dat blijken door mij ineens overdreven ‘lief te vinden’. Megan viel vorige week meteen door de mand, want ze zei erbij: "En je ruikt ook het lekkerst."

Natuurlijk een neiging die wel meer kinderen hebben. Is het instinct? Ik weet dat jij het liefst hebt dat ik je lief vind, daarom zal ik jou eens even flink afwijzen. Natuurlijk moet je daar als ouder om leren lachen. Maar als je degene bent die het meest met de zorg bezig bent, kan het lastig zijn om je niet afgewezen te voelen.

God de Vader heeft daar geen moeite mee. Als Zijn kinderen lelijk tegen Hem doen of over Hem praten, blijft Hij geduldig. Natuurlijk heeft Hij heeft net zo’n ouderhart als wij (lees: Wij hebben dat verlangen naar harmonie van Hem geërfd).

Zo wil Hij ook liever dat mensen die nog niet voor Hem gekozen hebben, dit wel gaan doen. Maar tot die tijd bekijkt Hij ze al met mateloze liefde en vol hoop.

Wij maken ons soms zorgen over mensen om ons heen. Familie, vrienden, klasgenoten, buren of collega’s die negatief doen. Dan wel over God, over onze kerk of zelfs rechtstreeks tegen ons.Maar God ziet een hart wat het schijnbaar wat kan schelen. Het is vaak net als met onze kinderen. Die voelen wel van alles, maar houden ten diepste van ons.

Zo heb ik juist hele negatieve mensen tot geloof zien komen. Of lui die kost-wat-kost gingen bewijzen dat de genade fout was, genade zien ontdekken. Etc. etc.

Liever tegen dan onverschillig. Als we willen dat veel mensen de genade en Liefde van God leren kennen, moeten we ons vooral geen zorgen maken. Heb lief, heb geduld en wees hoopvol!

Tot morgen!