Ik vind niet dat wij een ‘welvaartsevangelie’ preken. Begrijp me goed, ik ben niet tegen welvaart of gezondheid. Daar is de Bijbel duidelijk over:

Geliefde, voor alle dingen wens ik, dat gij welvaart en gezond zijt, gelijk uw ziel welvaart. (3 Johannes 2)

Het evangelie van genade is meer en beter. De focus op zegeningen in het horizontale leiden de aandacht af van wat er zo eindeloos mooi is aan het evangelie.

Dankzij Gods genade is de scheiding tussen mij en God weggenomen. Ik ben één met Hem! En God is liefde. Nu kan ik nooit meer gescheiden worden van de Liefde. Dát is wat een mens eerst nodig heeft!

En juist ook als ik fouten maak, levert dat niet opnieuw scheiding (veroordeling) of straf op. Ik ben rechtvaardig in Hem. De genade zorgt ervoor dat mijn intimiteit met God gewaarborgd is. Ik ben geliefd. Veilig!

Zulk geloof leidt tot welvaart van de ziel en dat krijgt dan weer effect op ons leven. Maar als men van die effecten hoort, is de conclusie soms ‘Dus je hoeft alleen maar in God te geloven en dan….’. Met een ondertoon van ‘ff makkelijk’. Alsof het uit de lucht komt rollen.

Het feit dat er überhaupt iets van God ons leven binnenkomt, komt door het kruis. Onze Heer Jezus heeft dáár onder het meest gruwelijke lijden ooit, elke last en straf gedragen.

Dus wij geloven dat genade en alle gevolgen sowieso alleen kunnen, door Jezus en Zijn werk. Hij heeft dit uiterst duur gekocht, betaald en volbracht! We geloven in Hem.

Voor Hem was het niet ff makkelijk! Daarom kan Hij ook nog eens perfect meevoelen en aansluiten bij waar wij nu zijn. Juist ook in onze moeite.

Tot morgen!