Mijn man en ik gingen al een tijd niet meer naar de kerk. Ik heb MS en was daar best depressief van. Ik dacht dat ik de kerk niet nodig had. Toch had ik wel een vast vertrouwen dat het weer goed zou komen tussen God en mij. Ik was bang dat ik in de kerk mijn emoties zou moeten tonen. Maar toen onze zoon ons meevroeg mee naar een trouwdienst van Jong en Vrij, dacht ik: dát durf ik wel aan. 

Die hele dienst kwam enorm bij mij binnen! Iedereen was zo blij, dat wilde ik ook! De genade van Jezus kwam in ons leven. Ik wilde geen kerkdienst meer missen. Toen kort daarna Jong en Vrij Rotterdam startte, zijn we vanaf de opbouwfase nauw betrokken geweest. En het is er zó fijn.

In Jong en Vrij is er voor het eerst gebeden voor mijn ziekte. Daar krijg ik veel kracht door. Ik ben rustiger geworden, heb vertrouwen. Mijn ziekte beheerst mijn leven niet meer. Ondanks dat ik met een kruk loop, stráál ik gewoon. Hoe God dat geleid heeft, door onze zoon, is ook zo bijzonder. Normaal moet je als ouders je kind naar de kerk brengen maar bij ons ging het andersom! 

Natuurlijk maak ik ook strijd mee. Ik werd op een ochtend wakker en kon mijn benen niet meer bewegen. Ik schrok enorm. Ik heb de vrouw van de pastor opgebeld en gezegd: “Ik weet het niet meer, wat gebeurt er?” Zij heeft toen mensen opgeroepen om voor me te bidden. En weet je, twee dagen later was het over. Zoveel kracht heeft gebed! Ik kan echt zeggen: genade zet je leven op de kop. Ik vind het echt tof om zo te getuigen van Gods liefde voor ons!
 

Je las het verhaal van Diana